1935 doğumlu Merle Shain 1986 yılında yayınladığı Aşıklar Dost Olduğunda isimli kitabında şöyle diyor: Hepsi bu kadar mıydı? diyen kuşağız. Bağlanmak için kusursuz bir şey bekleriz. Kusursuz bir iş, kusursuz bir aşk. Beklerken de daima mutsuz oluruz.
Bağlanmak için kusursuzu beklemediğimizde ve bağlandığımızın kusursuz olmadığını kabul ettiğimizde de mutsuz olmuyor muyuz? Mutlu olmak için mi bağlanıyoruz yoksa bağlandığımız için mi mutlu oluyoruz? Bağlanıyoruz ve kopuyoruz ya da koptuğumuz yalanına inandırıyoruz ya kendimizi; acaba en başta, en baştaki mutluluğu aradığımız ve bulamayacağımızı bildiğimiz için de bağlanma yalanına kendimizi inandırmakla kalmayıp karşımızdakini ve çevremizdekileri de inandırma çabasına giriyoruz?
